Resolver GS1 Digital Link: jak odpowiada na każdy skan i jak go przetestować

Resolver GS1 Digital Link to usługa internetowa działająca pod domeną wydrukowaną w waszym kodzie QR — i to on decyduje, dokąd prowadzi każdy skan. Ten przewodnik opisuje jego zasady według GS1-Conformant Resolver Standard 1.2.1 oraz sposób konfiguracji i testowania.

Jest dla producentów i eksporterów drukujących kody GS1 Digital Link, także na zlecenie marek z UE. Sam URI wyjaśnia nasza strona o GS1 Digital Link. Jedna zasada zmieniła się w 2024 roku: aplikacja, która prosi o typ odnośnika, którego nigdy nie zarejestrowaliście, dostaje 404, a nie waszą stronę domyślną.

Zakodowany URI sprawdzicie w naszym darmowym generatorze kodów QR GS1 Digital Link.

Czym jest resolver GS1 Digital Link?

Resolver GS1 Digital Link to usługa internetowa działająca pod domeną zapisaną w kodzie GS1 Digital Link. Odczytuje klucze GS1 z żądanego URI i odpowiada jednym z odnośników zarejestrowanych dla danego produktu: domyślnym, odnośnikiem określonego typu albo pełną listą. Nie jest paszportem, rejestrem ani samym kodem.

Te trzy rzeczy łatwo pomylić. Cyfrowy paszport produktu (DPP) to zapis, do którego prowadzi resolver. Unijny rejestr przewidziany w art. 13 rozporządzenia (UE) 2024/1781, czyli ESPR (rozporządzenie w sprawie ekoprojektu), przechowuje identyfikatory i nie jest resolverem. Kod QR przenosi tylko adres.

Ten artykuł zaczyna się od serwera. Jego zasady wyznaczają GS1-Conformant Resolver Standard 1.2.1 i URI Syntax 1.7.0, oba ratyfikowane w sierpniu 2026. Poradniki napisane przed 2024 rokiem opisują zamiast tego dawny, zbiorczy standard (all-in-one).

Co resolver odpowiada na każdy rodzaj żądania?

Resolver GS1 Digital Link obsługuje zwykły ruch internetowy. Musi odpowiadać na standardowe żądania przez HTTPS, w tym na żądania aplikacji działających w przeglądarce. W języku standardu oznacza to HTTP/1.1 lub nowszy dla GET, HEAD i OPTIONS oraz CORS.

Podstawy, czyli jeden kod z wieloma miejscami docelowymi, opisuje nasze porównanie GS1 Digital Link a kod QR. Oto, czego standard oczekuje w odpowiedzi na każde żądanie.

Tekst standardu nie wskazuje kodu przekierowania. Tylko jego schemat blokowy oznacza przekierowania jako 307, a id.gs1.org odpowiedział 307, gdy testowaliśmy go 6 października 2026. Nic nie wymaga 301 ani 302. Zasady 400 i 404 zapisano w tekście, a błąd nigdy nie może zwrócić 200 OK.

404 dla brakującego typu odnośnika to nowsza zasada. W dawnym, zbiorczym standardzie GS1 Digital Link 1.1 resolver wracał do odnośnika domyślnego. Samodzielny Resolver Standard zastąpił to od pierwszego wydania w lutym 2024.

Języki. Zwykły skan nie zawiera typu odnośnika, więc resolver GS1 Digital Link przekierowuje do odnośnika domyślnego, chyba że żądanie mówi więcej. W zalecanym przez standard podejściu wybiera wtedy wyłącznie spośród odnośników typu gs1:defaultLink i gs1:defaultLinkMulti.

Wersje językowe rozróżnia się tylko po nagłówkach żądania, takich jak język telefonu wysyłany w Accept-Language. W zalecanym podejściu niemiecka strona produktu trafi więc na niemiecki telefon tylko wtedy, gdy ma również typ gs1:defaultLinkMulti. Obsługa tego typu jest opcjonalna; zapytajcie dostawcę.

Kraje. GS1 podaje, że id.gs1.org nie wie, skąd pochodzi skan, choć wywołująca aplikacja może tę informację przekazać. Jedynym standardowym kanałem jest opcjonalny parametr context: jego wartości nie są znormalizowane, resolvery nie muszą go obsługiwać, a id.gs1.org nie deklaruje żadnych. Standard nie definiuje geolokalizacji.

Jakie typy odnośników producent powinien zarejestrować?

Każdy odnośnik, który przechowuje resolver GS1 Digital Link, wymaga docelowego adresu URL, typu odnośnika i czytelnego dla człowieka tytułu. Język, typ mediów (media type) i kontekst są opcjonalne. Typy odnośników pochodzą z GS1 Web Vocabulary, obecnie w wersji 1.18, gdzie gs1: oznacza https://ref.gs1.org/voc/.

Usuńcie dwie nazwy z każdej konfiguracji resolvera GS1 Digital Link skopiowanej ze starszego poradnika: gs1:productSustainabilityInfo (obecnie gs1:sustainabilityInfo) i gs1:epcis (obecnie gs1:epcisRepository). Nie wymyślajcie własnych typów tam, gdzie GS1 ma swój; standard ostrzega, że niestandardowe typy znacznie ograniczają interoperacyjność. Każdy odnośnik kierujcie na stronę o danym produkcie, a nie na stronę główną.

Jak resolver obsługuje numery partii i serii?

Wydrukowany kod może zawierać więcej niż GTIN: partię (AI 10), numer seryjny (AI 21) albo wariant produktu konsumenckiego (AI 22). Pięć zasad decyduje, co resolver GS1 Digital Link z nimi zrobi.

1. Odnośniki dziedziczy się w dół. Poziomy partii, serii i wariantu dziedziczą odnośniki z GTIN. Każde żądanie, niezależnie od szczegółowości, musi znaleźć odnośnik domyślny na własnym poziomie lub wyżej. Najprościej: jeden odnośnik domyślny na GTIN.
2. Kwalifikatory można pominąć. Resolver obsługujący GTIN musi akceptować partię, serię i wariant, ale może je pominąć i obsłużyć żądanie na podstawie samego GTIN. Nie powinien przekierowywać w górę, do mniej szczegółowego URI.
3. Odpowiedź łączy poziomy. Żądanie zwraca odnośniki z własnego poziomu plus z każdej mniej szczegółowej kombinacji tych samych kluczy. Wycofanie zarejestrowane dla GTIN z partią znajdzie więc także kod zawierający GTIN, wariant i partię.
4. Odnośnik na poziomie serii stoi osobno. Odnośnik zarejestrowany dla GTIN z numerem seryjnym nie może zawierać jednocześnie partii ani wariantu.
5. Resolver odpowiada tylko na zapytanie, które otrzymuje. Odnośnika zarejestrowanego dla GTIN z wariantem i partią nie znajdzie kod zawierający GTIN z partią.

Zasada 5 to pułapka przy wycofaniach, pokazana w przykładzie poniżej. Zasada 2 oznacza, że URI z partią warto przetestować na swoim resolverze GS1 Digital Link przed drukiem.

Atrybuty danych to co innego. Data ważności (AI 17) trafia do ciągu zapytania, np. ?17=271231, i nie jest częścią identyfikatora. Przy przekierowaniu resolver GS1 Digital Link musi przekazać cały ciąg zapytania do celu.

W naszym teście id.gs1.org parametr ?17=271231 pojawił się bez zmian w nagłówku Location przekierowania, czyli w adresie, na który wskazuje przekierowanie.

Jak sprawdzić, czy resolver jest zgodny ze standardem?

Zacznijcie od jednego pliku. Zgodny resolver GS1 Digital Link musi publikować plik opisu resolvera (Resolver Description File) pod adresem /.well-known/gs1resolver. Standard URI Syntax organizacji GS1 wskazuje go jako jeden ze sposobów sprawdzenia, czy resolver w ogóle istnieje. Wymagane są dwie właściwości: resolverRoot i supportedPrimaryKeys.

Przeprowadźcie te testy na własnej domenie, z jednym z własnych GTIN-ów. Jeśli nie utrzymujecie własnych serwerów, wyślijcie cztery polecenia temu, kto hostuje waszą stronę lub wasz resolver GS1 Digital Link, i poproście o wynik.

# 0. Is there a resolver here at all?
curl -s https://id.example.com/.well-known/gs1resolver

# 1. Plain scan: expect a 3xx redirect (id.gs1.org uses 307) and a Location header
curl -sI "https://id.example.com/01/09520123456788?17=271231"

# 2. Unregistered link type: expect 404, not a redirect
curl -sI "https://id.example.com/01/09520123456788?linkType=gs1:recallStatus"

# 3. Full link list: expect 200 and JSON
curl -s -H "Accept: application/linkset+json" https://id.example.com/01/09520123456788

Każdy kod przekierowania przechodzi test 1, bo tekst standardu żadnego nie wskazuje. Liczy się to, dokąd prowadzi nagłówek Location, i to, czy ?17=271231 się w nim pojawia.

Jeśli test 2 przekierowuje na waszą stronę domyślną, usługa nadal stosuje zasadę sprzed 2024 roku albo jest zwykłym przekierowaniem, a nie zgodnym resolverem. Serwis id.gs1.org przechodzi wszystkie cztery testy dla demonstracyjnego produktu GS1, https://id.gs1.org/01/09506000134352, więc możecie porównać odpowiedzi.

Od wydania 1.2.0 plik opisu musi przechodzić walidację względem https://ref.gs1.org/standards/resolver/description-file-schema, a lista odnośników względem https://ref.gs1.org/standards/resolver/linkset-schema.

Wybierając usługę, zapytajcie o jeszcze jedno. Standard mówi, że zarejestrowanie odnośnika dla nieprawidłowego identyfikatora GS1 powinno być niemożliwe. Usługa, która akceptuje błędną cyfrę kontrolną, niczego za was nie sprawdza.

Gdzie go hostować: własna domena, organizacja członkowska GS1 czy id.gs1.org?

Domena, pod którą działa resolver GS1 Digital Link, przetrwa każdy inny wybór opisany w tym tekście, bo jest wydrukowana na produkcie. GS1 podaje, że resolver może prowadzić każdy, i zakłada, że marki będą używać własnych nazw domen.

Usługa Link management GS1 Sweden tworzy na przykład odnośniki we własnym resolverze GS1 Sweden, a jej członkowie mogą zamiast tego prowadzić własny. Nasza interpretacja: przy organizacji członkowskiej lub id.gs1.org kontrolujecie cele, a nie domenę. Wydrukowana domena zmienia się tylko wraz z nowymi nakładami.

Standard dopuszcza przekazanie na poziomie prefiksu firmy, więc zapytajcie swoją organizację członkowską, czy przekazałaby wasz prefiks do waszego własnego resolvera GS1 Digital Link. Takie przekazanie widać w praktyce: GTIN z niemieckim prefiksem zapytany w id.gs1.org dostał 307 do resolvera GS1 Germany, z rel="gs1:handledBy".

Teraz zestawcie to z prawem. Art. 11 lit. e ESPR stanowi, że paszport musi pozostać dostępny przez okres wskazany w aktach delegowanych, również po niewypłacalności, likwidacji lub zaprzestaniu działalności w Unii. Art. 10 ust. 4 wymaga kopii zapasowej udostępnianej przez dostawcę usług paszportowych.

ESPR nic nie mówi o resolverach. Naszym zdaniem kod wydrukowany na domenie, której nikt nie utrzymuje, przerywa ścieżkę skanu do paszportu, nawet jeśli kopia zapasowa nadal istnieje.

Dobre praktyki samego GS1 wskazują ten sam kierunek: budujcie URI na domenie, która należy do was, najlepiej na subdomenie id. Domena to aktywo marki, które można przenieść przy sprzedaży marki, więc kody nie wymagają ponownego druku.

Przykład: hipotetyczny producent mebli z Poznania

Weźmy hipotetycznego producenta mebli z Poznania, który ma 420 GTIN-ów i sprzedaje w Polsce, Niemczech i dalej. Kody trafiają na etykietę kartonu.

Krok 1: domena. Producent tworzy subdomenę id. we własnej domenie marki i kieruje ją na resolver GS1 Digital Link. Plik opisu działa, zanim zostanie wydrukowany jakikolwiek kod.

Krok 2: jeden odnośnik domyślny na GTIN plus wersje językowe. Polska strona produktu jest odnośnikiem domyślnym dla wszystkich 420 GTIN-ów, z typem gs1:defaultLink i samym tytułem. Strony polska, niemiecka i angielska dostają następnie każda typy gs1:pip i gs1:defaultLinkMulti oraz oznaczenia pl, de i en.

Polska strona występuje dwa razy, jak w przykładzie językowym samego standardu, więc polski telefon, który ma na liście także angielski, nadal dostaje stronę polską. Daje to cztery odnośniki na GTIN: łącznie 1680.

W resolverze obsługującym gs1:defaultLinkMulti niemiecki telefon trafia teraz na stronę niemiecką. Francuski telefon trafia na polską stronę domyślną, bo wersji francuskiej nie ma.

Krok 3: odnośniki określonych typów na poziomie GTIN. Jeden odnośnik gs1:instructions na GTIN prowadzi do instrukcji montażu w PDF: kolejne 420 odnośników. Odnośnik gs1:dpp dochodzi dla każdego GTIN, gdy zostanie uruchomiona strona danego paszportu. Ponowny druk nie jest potrzebny, bo kod już zawiera GTIN.

Krok 4: wydrukowany kod. Karton nosi GTIN z partią, na przykład https://id.example.com/01/09520123456788/10/2611A.

Krok 5: wycofanie. Wada zawiasu dotyczy partii 2611A w 12 GTIN-ach stołów. Producent rejestruje 12 odnośników gs1:recallStatus na poziomie GTIN z partią. Każda aplikacja, która zapyta o status wycofania kartonu z tej partii, go znajdzie.

Pierwszy scenariusz alternatywny: wycofanie na złym poziomie. Załóżmy, że ERP przechowuje wycofanie według wariantu kolorystycznego, a odnośniki trafiają na poziom GTIN z wariantem i partią. Kartony noszą tylko GTIN z partią.

Resolver odpowiada tylko na zapytanie, które otrzymuje, więc odnośnika do wycofania nigdy nie znajdzie. Aplikacja do obsługi wycofań dostaje 404, co wygląda jak „brak informacji o wycofaniu”.

Drugi scenariusz alternatywny: jeden zły znak. Aplikacja sprzedawcy żąda linkType=gs1:instruction, bez końcowego s. Przykład z samego standardu przewiduje 404 dla każdego typu, który nie jest zarejestrowany.

Gdy testowaliśmy id.gs1.org 6 października 2026, skierował to żądanie na stronę domyślną; poprawny, ale niezarejestrowany typ, taki jak gs1:recallStatus, dostał 404. Tak czy inaczej aplikacja nie dostaje instrukcji.

Cyfra kontrolna pomylona w szablonie etykiety jest jeszcze gorsza: każdy skan z całego nakładu zwraca 400.

Przypadki brzegowe

Skompresowane URI. Zgodny resolver GS1 Digital Link musi dekompresować binarne ciągi EPC, czyli zwartą postać kodowania stosowaną w tagach RFID. Dekompresja ogólnych skompresowanych URI jest opcjonalna, więc skompresowany kod może nie zadziałać w niektórych resolverach. Tymczasowy, jeszcze nieratyfikowany standard DPP organizacji GS1 wymaga postaci nieskompresowanej.

Ukośnik na końcu. /01/09520123456788/ nie jest poprawną składnią, ale resolvery powinny go tolerować. Nie drukujcie go.

Brak dopasowania językowego. Jeśli aplikacja prosi o gs1:instructions, a zarejestrowaliście wersje polską i niemiecką, francuski telefon może dostać 300 Multiple Choices z obiema na liście. Dodajcie wersję dla każdego języka, w którym sprzedajecie, albo zaakceptujcie, że część użytkowników zobaczy listę.

Łańcuchy przekierowań. Serwis id.gs1.org może przekazać żądanie resolverowi organizacji członkowskiej, który przekierowuje na waszą stronę. Każdy przeskok dodaje opóźnienie i kolejny punkt awarii.

Wyciek ciągu zapytania. Cały ciąg zapytania trafia na stronę docelową. Upewnijcie się, że strona toleruje parametry takie jak ?17=271231. Nigdy nie umieszczajcie danych osobowych ani poufnych w drukowanym URI.

Aplikacje bez resolvera. URI zgodny ze składnią Digital Link nie dowodzi, że stoi za nim resolver. Aplikacje nie mogą zakładać, że on tam jest; sprawdzenie /.well-known/gs1resolver to test opisany w standardzie URI Syntax.

Szerszy obraz: dlaczego resolver musi was przetrwać

Paszport dotyczy danych. Resolver GS1 Digital Link dotyczy osiągalności, a to właśnie osiągalność prawo ustala w czasie.

Przyjęte prawo. Art. 9 ust. 2 lit. i ESPR stanowi, że każdy akt delegowany ustala, jak długo paszport ma pozostać dostępny, co najmniej przez przewidywany okres użytkowania produktu. Art. 10 ust. 1 wiąże nośnik danych z trwałym niepowtarzalnym identyfikatorem produktu i wymaga, by dane dało się przenosić bez uzależnienia od jednego dostawcy.

Żaden z tych przepisów nie wymienia resolvera. Naszym zdaniem domena na opakowaniu i stojący za nią resolver GS1 Digital Link to miejsce, w którym te obowiązki spotykają się w praktyce.

Przyjęte prawo, dobrowolne normy. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1736 powołuje sześć zharmonizowanych norm DPP: EN 18216, EN 18219, EN 18220, EN 18221, EN 18222 i EN 18223. Stosowanie ich daje domniemanie zgodności z art. 10 i 11 ESPR.

Pełne teksty tych norm są płatne i nie przypisujemy im żadnych zasad dotyczących resolverów.

Niewiadome. gs1:dpp istnieje, ale nie znaleźliśmy aktu delegowanego, który by go wymagał albo narzucał konkretne zachowanie resolvera. Zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. b ESPR każdy akt delegowany określa nośniki danych dla swojej grupy produktów.

Oczekiwane. Standard aplikacyjny GS1 dla DPP jest tymczasowy i mówi to wprost. Preferuje pełny URI w domenie właściciela marki, QR Code lub Data Matrix oraz nieskompresowane URI.

Paszport baterii działa na podstawie odrębnego rozporządzenia (UE) 2023/1542, ze stałą datą zapisaną w prawie: 18 lutego 2027. Jego art. 77 ust. 3 już wskazuje nośnik danych: kod QR.

Ramy opisują nasz przewodnik po ESPR i tekst o tym, czym jest cyfrowy paszport produktu.

Co zrobić w tym kwartale

1. Zabezpieczcie subdomenę id. we własnej domenie marki, zanim wydrukujecie kolejny kod.
2. Ustawcie jeden odnośnik domyślny na GTIN i oznaczcie każdą stronę językową, także w języku odnośnika domyślnego, typem gs1:defaultLinkMulti.
3. Rejestrujcie odnośniki określonych typów z aktualnymi nazwami GS1: gs1:instructions, gs1:sustainabilityInfo oraz gs1:dpp, gdy paszporty będą istnieć.
4. Opublikujcie lub sprawdźcie /.well-known/gs1resolver i zwalidujcie plik względem schematu GS1.
5. Przetestujcie swój resolver GS1 Digital Link czterema testami opisanymi wyżej, a każdy zakodowany URI sprawdźcie w darmowym generatorze. Nie wymaga zakładania konta i działa w przeglądarce.

Passmith oferuje też darmowy plan, jeśli chcecie pójść dalej.

Więcej: GS1 Digital Link a kod QR · GS1 Digital Link wyjaśniony · Przewodnik po kodach 2D GS1 · DPP a producenci spoza UE · Darmowy generator kodów QR GS1 Digital Link

Powiązane artykuły

GS1 Digital Link a kod QR: czym się różnią?Każdy GS1 Digital Link jest kodem QR, ale nie każdy kod QR to Digital Link. Na czym polega różnica, tabela porównawcza i kiedy który wystarczy.Przejście na kody 2D: mapa drogowa 2027Handel chce, by kasy czytały kody 2D do końca 2027 roku. Przejście z kodu kreskowego na QR GS1 w pięciu krokach, z 90-dniowym pilotażem i kontrolą druku.Cyfrowy paszport produktu: kompletny przewodnik 2026Czym jest cyfrowy paszport produktu, jak działa, które produkty i kiedy będą go wymagać (baterie od 18 lutego 2027) oraz jakie dane zawiera.