Poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu: jak wybrać model, partię lub egzemplarz

Poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu to poziom, którego dotyczy jeden paszport: cały model, jedna partia produkcyjna albo pojedynczy egzemplarz. W przypadku większości produktów ustalają go przepisy, nie wy. Obowiązek utworzenia cyfrowego paszportu produktu (DPP) spoczywa na podmiocie wprowadzającym towar na rynek UE: marce, importerze albo producencie.

Piszemy z myślą o producentach i producentach kontraktowych, którzy wytwarzają dla marek z UE. To zwykle na waszej linii powstają numery partii i drukowane kody, więc skutki wybranego poziomu odczujecie najpierw u siebie. Nowi w temacie? Zacznijcie od tego, czym jest cyfrowy paszport produktu.

Czym jest poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu?

Poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu to poziom, do którego odnoszą się paszport i jego identyfikator: model (wszystkie sztuki jednego projektu), partia (sztuki jednego modelu wytworzone w jednym zakładzie w jednym czasie) albo egzemplarz (jedna sztuka). Ustalają go przepisy dla danego produktu lub akt delegowany ESPR; dane w środku mogą zmieniać się na innych poziomach.

W ESPR (rozporządzenie w sprawie ekoprojektu, (UE) 2024/1781) poziom ustala każdy akt delegowany (art. 9 ust. 2 lit. d), niepowtarzalny identyfikator produktu podąża za nim (załącznik III lit. b), a motyw 33 podaje powyższe znaczenia partii i egzemplarza. Polska wersja przepisów nazywa egzemplarz „artykułem”; w tym tekście trzymamy się słowa „egzemplarz”.

Co zrobić: ustalcie dla każdej rodziny produktów dwa poziomy: jak drobno numerujecie sztuki (identyfikacja) i jak drobno zmienia się każde pole (dane). Szablonem jest inwentaryzacja pól poniżej.

Jaki poziom ustalają już wasze przepisy?

Zacznijcie od sprawdzenia, jaki poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu ustalają już przepisy dla waszego produktu. „Typ wyrobu” z przepisów o wyrobach budowlanych działa jak poziom modelu.

Oznakowanie to odrębny obowiązek. Produkty objęte aktem delegowanym ESPR muszą być opatrzone numerem typu, partii lub numerem seryjnym albo innym elementem umożliwiającym identyfikację, nawet gdy paszport jest na poziomie modelu. Jeśli nie pozwala na to wielkość lub charakter produktu, informacja trafia na opakowanie lub do dokumentu towarzyszącego (art. 27 ust. 5 ESPR).

Baterie są opatrzone oznaczeniem modelu oraz numerem partii lub serii albo innym elementem umożliwiającym identyfikację (art. 38 ust. 6), a paszport pozostaje przypisany do każdej baterii.

Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/1778 (RW), czyli przepisy o rejestrze obowiązujące od 6 sierpnia 2026, dodaje cztery zasady:

1. Wygrywa poziom najbardziej szczegółowy. Gdy dwa akty ustalają różne poziomy, rejestrujecie na najdrobniejszym (RW art. 8 ust. 3).
2. Egzemplarze łączą się w górę. W przypadku produktów ESPR paszporty egzemplarzy łączą się z identyfikatorami partii i modelu, a paszporty partii z identyfikatorem modelu, o ile takie istnieją (art. 8 ust. 4–5). Te identyfikatory nadajecie sami (motyw 14). Przy bateriach formularz rejestru traktuje je dziś jako opcjonalne; mimo to zbudujcie oba zapisy nadrzędne.
3. Produkty unikalne są zwolnione. Wyroby ręczne i inne produkty unikalne ze swej natury nie potrzebują identyfikatora partii ani modelu (motyw 14).
4. Poziom jest sprawdzany. Rejestr automatycznie sprawdza poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu przy zgłoszeniu (art. 8 ust. 7 lit. c). Paszport na złym poziomie nie przejdzie.

Dziś rejestr oferuje wyłącznie poziom egzemplarza, ustawiony z góry dla baterii, i żadna rejestracja nie może się jeszcze powieść (podręcznik użytkownika v1.03, 16 września 2026).

Co zrobić: zapiszcie poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu dla każdej rodziny produktów: przepisy, poziom, artykuł i datę. Gdy obowiązują dwa akty, zanotujcie poziom drobniejszy.

Jak wybrać poziom tam, gdzie przepisy zostawiają swobodę?

Poziom paszportu ustalają przepisy. Wy nadal decydujecie, czy kodować identyfikator drobniejszy niż wymagany i na jakim poziomie prowadzicie każde pole danych. Tymczasowy standard DPP organizacji GS1 dopuszcza kwalifikatory partii lub numeru seryjnego „nawet jeśli nie wymaga tego rozporządzenie”.

W przypadku produktów ESPR, które wciąż czekają na swój akt, to samo ćwiczenie pokazuje, na jaki poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu się przygotować.

Oceńcie każdą rodzinę produktów w poniższej macierzy, która pomaga ustalić poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu. Opiera się na kryteriach z załącznika 7 opracowania JRC i na przykładach detalicznych GS1; dwa wiersze (poziom prawny, istniejąca identyfikowalność) dodaliśmy sami:

Jak to czytać. Oznaczcie każdy wiersz literą M (model), P (partia) lub E (egzemplarz), a potem zastosujcie po kolei cztery zasady, by dojść do werdyktu w sprawie poziomu szczegółowości cyfrowego paszportu produktu:

1. Najpierw prawo. Wiersz prawny ustala poziom, na którym rejestrujecie; rejestr go sprawdza (RW art. 8 ust. 7 lit. c). Możecie zakodować drobniejszy identyfikator i prowadzić drobniejsze zapisy wewnętrzne, ale drobniejszy paszport rejestruje się tylko tam, gdzie wymaga tego inny akt prawa UE (RW art. 8 ust. 3).
2. Egzemplarz, jeśli co najmniej dwa z wierszy naprawy, podróbek i cyklu życia wskazują E, a wiersz wolumenu wskazuje E.
3. Partia, jeśli zmienność lub precyzja wycofań wskazuje P, a audyt druku opisany niżej pokazuje, że linia już drukuje dane zmienne.
4. Model w pozostałych przypadkach.

Tam, gdzie przepisy już ustalają poziom, zasady 2–4 decydują tylko o tym, co kodujecie i jak prowadzicie zapisy. JRC ostrzega, że poziom egzemplarza dla tanich towarów masowych oznacza ogromną liczbę zapisów, która może się nie opłacić.

Zapiszcie jeden wiersz werdyktu na rodzinę produktów:

Zasada hybrydowa: tożsamość egzemplarza, dane modelu. Tak zbudowany jest paszport baterii. Załącznik XIII do rozporządzenia (UE) 2023/1542 wymienia skład, pojemność, informacje o demontażu i sprawozdania z badań jako informacje dotyczące modelu baterii; tylko wartości parametrów użytkowych, stan zdrowia, status i dane o użytkowaniu dotyczą konkretnej baterii.

Poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu ustalony na egzemplarz nie oznacza więc, że każde pole przechowujecie na sztukę; JRC dokonuje tego samego podziału (metodyka z 2026, krok C.3, analiza, nie prawo). Zapisujcie oba poziomy dla każdego pola:

Pełną listę pól dla jednej grupy produktów znajdziecie w artykule o wymaganiach dotyczących danych w paszporcie tekstyliów.

Które identyfikatory GS1 niosą poszczególne poziomy?

Przy identyfikatorach GS1 poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu przekłada się na numer GTIN i jego kwalifikatory. GTIN-y pochodzą z prefiksu firmy GS1 (GS1 Company Prefix) licencjonowanego przez organizację członkowską GS1.

Zasady do waszej specyfikacji numeracji:

• Format i kolejność. Numer partii (AI 10) i numer seryjny (AI 21) mają do 20 znaków alfanumerycznych każdy, zawsze razem z GTIN. W ścieżce występują kolejno 22 (wariant), 10, potem 21.
• Bez powtórzeń w ramach GTIN. Właściciel marki i producent muszą pilnować, by numery partii nie powtarzały się w ramach jednego GTIN w różnych zakładach, a numery seryjne w ramach jednego GTIN (GS1 General Specifications 26.0, §3.4.1, §3.5.2).
• Bez ponownego użycia. Tymczasowy standard DPP organizacji GS1, który nie jest ratyfikowany, zakazuje ponownego użycia całego identyfikatora w cyklu życia produktu. Pozwala natomiast, by te same wartości partii lub numeru seryjnego występowały pod różnymi GTIN.
• Baterie. Przegląd w tym standardzie wskazuje GTIN z numerem seryjnym w kodzie QR; przy wyrobach budowlanych wciąż widnieje „TBD” (do ustalenia).

Budowę URI wyjaśnia nasza strona o GS1 Digital Link.

Audyt kodów partii. Przy partiach poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu jest tylko tak unikalny jak wasz kod partii.

Sprawdźcie, czy format jest unikalny w ramach GTIN we wszystkich zakładach i u wszystkich producentów kontraktowych i czy nie może się powtórzyć w cyklu życia produktu. Kod dnia roku, np. 245, powtarza się co roku; P2-26-245-A (zakład, rok, dzień, zmiana) już nie.

Szablon polityki numerów seryjnych:

GS1 Support zaznacza, że te ograniczenia dotyczą wyłącznie tagów SGTIN-96; SGTIN-198 przyjmuje każdy numer seryjny GS1. Według tymczasowego standardu RFID występuje tylko jako uzupełnienie kodu QR lub Data Matrix.

Co drobniejszy poziom zmienia na linii produkcyjnej?

Im drobniejszy poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu, tym bardziej zmienia się wasz druk. Wytyczne GS1 dotyczące kodów 2D w handlu detalicznym (wydanie 1.1) opisują trzy ścieżki:

Trzy skutki do zaplanowania:

• Większe symbole. Każde dodatkowe pole powiększa kod 2D, a dane zmienne mogą wykluczyć druk z wyprzedzeniem (§5.4).
• Druk w czasie rzeczywistym. Przed zmianą oceńcie prędkość linii, obecne drukarki, podłoże i miejsce nadruku (§5.7.4).
• Trwałość. Kody QR na bateriach są drukowane lub grawerowane na baterii w sposób nieusuwalny, a opakowanie i dokumenty to wyłącznie rozwiązanie awaryjne (art. 13 ust. 7). Zabawki noszą kod na zabawce lub na przymocowanej etykiecie albo na opakowaniu, gdy wymaga tego wielkość lub charakter zabawki (art. 19 ust. 7).

Gdy nośnik musi przetrwać opakowanie, wybierzcie etykietę drukowaną na linii, trwałą etykietę albo bezpośrednie znakowanie części; kody grawerowane laserowo wymagają specjalistycznego oświetlenia i systemów wizyjnych (GS1).

Audyt druku. Zanim zakodujecie cokolwiek drobniejszego niż poziom modelu, przeprowadźcie go dla każdej linii:

Zobaczcie naszą stronę o kodach 2D i mapę drogową przejścia na kody 2D.

Co każdy poziom oznacza dla IT i rejestru?

Poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu mnoży liczbę zapisów. Oszacujcie skalę IT za pomocą dwóch wzorów:

• Paszporty tworzone w roku = sztuki (egzemplarz), partie (partia) lub nowe modele (model) wprowadzone na rynek w danym roku.
• Zapisy do przechowania = ta liczba × liczba lat, przez które każdy paszport musi pozostać dostępny.

Linia A z hipotetycznego przykładu poniżej tworzy 11 400 paszportów egzemplarzy rocznie; jeśli planujecie 10 lat dostępności, daje to 114 000 zapisów do przechowania.

Dostępność: zabawki i detergenty 10 lat od wprowadzenia do obrotu (art. 19 ust. 2 lit. g, art. 21 ust. 2 lit. g); wyroby budowlane co najmniej 10 lat (art. 75 ust. 2 lit. i CPR); baterie do czasu recyklingu (art. 77 ust. 8); produkty ESPR zgodnie z aktem (art. 11 lit. e).

Przygotujcie sześć rzeczy:

1. Zapisy nadrzędne. Zapisy modelu i partii, na które wskazuje każdy zapis egzemplarza; to powiązanie, o którym mowa w art. 8 ust. 4–5 RW.
2. Droga do rejestru. RW przewiduje API (motyw 3), ale podręcznik użytkownika v1.03 opisuje tylko formularz dla pojedynczych paszportów i przesyłanie plików z maksymalnie 100 paszportami (XML lub JSON). Jeden błędny rekord odrzuca wszystkie paszporty w pliku: automatyzujcie przesyłanie skryptami, najpierw walidujcie każdy plik i zaplanujcie budżet na API, gdy Komisja je udokumentuje.
3. Pole identyfikatora. Niepowtarzalny identyfikator produktu w rejestrze to adres URL o długości do 2 000 znaków, więc URI Digital Link z numerem partii i numerem seryjnym się zmieści.
4. Reguły resolvera. Resolver zgodny z GS1 może odciąć numer partii i numer seryjny i odpowiedzieć na poziomie GTIN; niższe poziomy dziedziczą linki GTIN (Resolver Standard 1.2.1). Kod na produkcie może więc być drobniejszy niż wasze strony internetowe: drukujcie numery seryjne już teraz, serwujcie jedną stronę na GTIN, a strony egzemplarzy dodajcie później. Szczegóły w naszym przewodniku po resolverze.
5. Kopie zapasowe. Art. 10 ust. 4 ESPR i rozporządzenie o detergentach (art. 21 ust. 12 lit. c) wymagają kopii zapasowej u dostawcy usług w zakresie cyfrowych paszportów produktów; na poziomie egzemplarza jednej na każdy paszport.
6. Dane osobowe. Żadnych danych osobowych klientów w paszporcie ESPR bez ich wyraźnej zgody (art. 10 ust. 1 lit. e); JRC sygnalizuje problemy z ochroną danych przy paszportach na poziomie egzemplarza.

Przyłączenie do rejestru i przesyłanie opisuje nasz przewodnik po rejestrze.

Co napędza koszty każdego poziomu?

JRC nazywa poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu kluczowym czynnikiem kosztowym: przejście z poziomu modelu na poziom egzemplarza dokłada generowanie danych, częstsze aktualizacje, pracę nad zarządzaniem danymi oraz infrastrukturę identyfikacji lub śledzenia (§2.2.4.2). Przekażcie działowi finansów i dostawcom tę listę do wyceny pozycja po pozycji:

Kodować już teraz drobniej, niż trzeba? GS1 pozwala, by kod niósł identyfikator drobniejszy, niż wymaga poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu ustalony w waszym akcie, a resolvery mogą ignorować dodatkowe kwalifikatory. Gdzie linia już drukuje dane zmienne, dodanie numeru partii kosztuje niewiele; gdzie wymusiłoby to nową drukarkę, poczekajcie na swój akt.

Przykład: producent rowerów elektrycznych z Aveiro (hipotetyczny)

Weźmy hipotetycznego producenta rowerów elektrycznych z Aveiro w Portugalii, który ma dwie linie i dwie różne odpowiedzi na pytanie, jaki poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu wybrać. Wszystkie liczby są wymyślone na potrzeby przykładu.

Linia A: 12 000 pakietów baterii rocznie, poziom egzemplarza z mocy prawa. Łańcuch danych stojący za tymi paszportami opisuje nasz przewodnik po paszporcie baterii.

• Jeden egzemplarz. 10 800 rowerów dostaje po jednym pakiecie. 600 rowerów turystycznych dostaje po dwa pakiety, które dzielą jeden system zarządzania baterią (BMS) i działają jak jedna bateria; niewiążące FAQ Komisji dotyczące baterii (Q3.2) traktuje to jako jedną baterię z jednym paszportem. Rok wymaga 11 400 paszportów, a nie 12 000.
• Identyfikator. Jeden GTIN na model baterii (trzy modele) plus numer seryjny z puli Aveiro: tylko cyfry, bez zer wiodących. Kod QR z /01/{GTIN}/21/{serial} jest znakowany laserowo na każdej baterii; numer partii ogniw trafia do powiązanego zapisu partii.
• Dane. Skład, pojemność, żywotność i dane o demontażu pochodzą z trzech zapisów modeli. Dla każdej baterii test na końcu linii dostarcza wartości parametrów użytkowych i status „oryginalna”.
• Rejestracja. Około 950 paszportów miesięcznie to dziesięć plików po najwyżej 100. Dział IT przygotowuje skrypt na dziesięć zwalidowanych przesyłek miesięcznie i rezerwuje środki na prace nad API.

Linia B: 40 modeli koszulek kolarskich, około 60 000 koszulek rocznie, poziom jeszcze nieustalony.

• Poziom. Akt delegowany dla tekstyliów, 2027 (oczekiwany), ustali poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu dla odzieży.
• Wynik macierzy. W macierzy poziomu szczegółowości cyfrowego paszportu produktu tylko zmienność wskazuje P (partie barwienia); naprawa, podróbki i cykl życia wskazują M.
• Drukarka. Metki z instrukcją konserwacji schodzą już z drukarki termotransferowej, która drukuje rozmiary dla każdego zamówienia. Dodanie /10/{lot} do /01/{GTIN} to zmiana szablonu, a nie nowy sprzęt, więc zasada 3 daje partię. Resolver serwuje jedną stronę na GTIN.
• Liczba zapisów. 40 modeli × około 6 partii barwienia na sezon × 2 sezony ≈ 480 zapisów partii rocznie, wobec 60 000 na poziomie egzemplarza i 40 na poziomie modelu.
• Jeśli akt ustali poziom egzemplarza. Szablon zyskuje /21/{serial}, a liczba zapisów rośnie z około 480 do 60 000 rocznie. To pozycja z tabeli kosztów, którą warto wycenić już teraz.

Trzy scenariusze „co by było, gdyby” dla numeracji.

• Numery seryjne od 1. Gdyby zakład w Aveiro i montownia kontraktowa zaczęły numerację od 1, dwie baterie miałyby ten sam GTIN z tym samym numerem seryjnym. Oba kody otwierałyby jeden paszport, a aktualizacja serwisowa jednego roweru trafiłaby do zapisu drugiego.
• Kod partii bez roku. Kod dnia roku 245 wraca w 2027, więc wycofanie jednej partii barwienia objęłoby też koszulki z następnego roku.
• Obcięte zero. Jeśli koszulki przejdą później na poziom egzemplarza z metkami RFID, numer seryjny 004711 z etykiety zapisany na tagu 96-bitowym jako 4711 daje jednej koszulce dwa identyfikatory. Numery seryjne bez zer wiodących tego unikają.

Przypadki szczególne: co, jeśli wasze produkty nie pasują do tabeli?

Oto sytuacje, w których poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu wymaga bliższego przyjrzenia się:

• Importowane ogniwa lub moduły. Zmontowane w baterię w UE zwykle nie są gotową baterią, która potrzebuje paszportu (niewiążące FAQ dotyczące baterii, Q3.4).
• Kilka zakładów lub producentów kontraktowych. Poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu ustawiony na partię lub egzemplarz przestaje działać, jeśli dwa zakłady nadają te same numery: dajcie każdemu zakładowi własną pulę numerów partii i numerów seryjnych, jak w szablonie polityki powyżej.
• Produkty poddane regeneracji. Nowy paszport łączy się z pierwotnym (art. 11 lit. d ESPR; baterie: art. 77 ust. 7). Według FAQ zwykła naprawa baterii nie wymaga nowego paszportu.
• Oferty online i prośby sprzedawców. Sprzedawcy i internetowe platformy handlowe mogą poprosić o bezpłatną cyfrową kopię nośnika danych lub identyfikatora, którą dostarczacie w ciągu pięciu dni roboczych (art. 10 ust. 3 ESPR). JRC dodaje, że produkty, dla których poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu to egzemplarz, powinny nadal pokazywać online informacje na poziomie modelu: utrzymujcie dla każdego modelu link z samym GTIN.
• Produkty na zamówienie. Tymczasowy GTIN dla produktów wytwarzanych na zamówienie (Made-to-Order GTIN), AI (03), nie jest zatwierdzony dla handlu detalicznego, w tym internetowych platform handlowych. Zanim wydrukujecie go na czymkolwiek sprzedawanym w handlu detalicznym lub na platformie, zapytajcie swoją organizację członkowską GS1 (w Polsce: GS1 Polska), jakiego identyfikatora użyć.

Szerszy obraz: które otwarte decyzje mogą zmienić wasz poziom?

Rozstrzygnięte: art. 9–11 i załącznik III ESPR; RW 2026/1778 art. 8; paszporty baterii na poziomie egzemplarza od 18 lutego 2027; typ wyrobu w CPR; poziom modelu dla zabawek i detergentów; GS1 General Specifications 26.0 i Resolver Standard 1.2.1.

EN 18219 (niepowtarzalne identyfikatory) i EN 18220 (nośniki danych) są powołane w Dzienniku Urzędowym jako normy zharmonizowane (decyzja wykonawcza (UE) 2026/1736). Przeczytajcie je, zanim zamrozicie numerację.

Otwarte kwestie i co zrobić teraz:

Zasady, według których ustala się poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu, są prawem; poziom dla większości produktów ESPR jeszcze nie. Numerujcie tak, by móc zejść na drobniejszy poziom bez nowego projektu graficznego.

Co ustalić w tym kwartale w sprawie poziomu szczegółowości cyfrowego paszportu produktu?

Siedem decyzji, każda z właścicielem, porządkuje wasz plan i razem wyznacza poziom szczegółowości cyfrowego paszportu produktu dla każdej rodziny:

Niezależnie od tego, na jakim poziomie szczegółowości cyfrowego paszportu produktu wylądujecie, trzymajcie w gotowości link na poziomie modelu dla ofert online i próśb sprzedawców.

Kody testowe na każdym poziomie utworzycie w darmowym generatorze kodów QR GS1 Digital Link: bez zakładania konta, działa w przeglądarce. Passmith ma też darmowy plan.

Więcej: Czym jest cyfrowy paszport produktu? · Wdrożenie cyfrowego paszportu produktu w 8 krokach · Rejestr DPP · Resolver GS1 Digital Link · Paszport baterii

Powiązane artykuły

Wdrożenie cyfrowego paszportu produktu: plan w ośmiu krokach powiązany z przepisamiWdrożenie cyfrowego paszportu produktu w ośmiu krokach, każdy powiązany z artykułem ESPR. Zaplanujcie identyfikatory, kopię zapasową, rejestr i odprawę celną.Resolver GS1 Digital Link: jak odpowiada na każdy skan i jak go przetestowaćJak musi odpowiadać resolver GS1 Digital Link według Resolver Standard 1.2.1: kody statusu, typy odnośników, partie. Przetestujcie swój i wybierzcie hosting.Przejście na kody 2D: mapa drogowa 2027Handel chce, by kasy czytały kody 2D do końca 2027 roku. Przejście z kodu kreskowego na QR GS1 w pięciu krokach, z 90-dniowym pilotażem i kontrolą druku.